Pomiń nawigację™
Logo Jedi Order - małe
Home - ikonka HOME O NAS REKRUTACJA FORUM

Massassi

Autor: Vendea

Massassi byli podgatunkiem starożytnej rasy Sithów, zostali zniewoleni przez Mrocznych Jedi. Byli oni przerażającymi, wiernymi i potężnymi wojownikami. Żyli tylko po to, aby służyć swoim panom. Podobnie jak reszta Sithów, podgatunek Massassi pochodzi z planety Korriban. Oni, jak również kilka innych stworzeń zamieszkujących tę planetę, pochodzą bezpośrednio z Ciemnej Strony Mocy. Ze względu na ogromną ilość osobników wrażliwych na Moc, zostali uznani za rasę z wrodzoną wrażliwością na nią.
Fenotypowo, Massassi nie odstawali od pozostałych gatunków Sithów. Tak jak reszta, posiadali czerwoną barwę skóry. Mieli ostry, drapieżny profil i ostre ostrogi kości wystające z ciała w różnych miejscach, zwłaszcza na łokciach. Na twarzy mieli zwisające z kości policzkowych wąsy, chrząstki, pokrywające oczy brwi, małe usta, nos i uszy, a także nieco cofnięty podbródek. Podobnie jak u innych Sithów, Massassi mieli po trzy palce w dłoniach i stopach. Jednak tylko oni mieli duże, świecące, żółte oczy. W przeciwieństwie do głównego nurtu Sithów, Massassi mieli tylko taki kolor, bez innych odbarwień na oczach. Byli również wyżsi, więksi i bardziej niezdarni, ponieważ osiągali nawet do trzech metrów wysokości, a ich średnia waga to 95 kilogramów. Wiadomo też, że mieli wyostrzone zmysły, przede wszystkim słuch, i odporną skórę.
W stosunku do innych ras, Massassi żyli dość krótko. Ich typowe dzieciństwo trwało około 10 lat. Dorosłość zaczynała się w wieku około 14 , a starość 35 lat. Wszelcy Massassi powyżej 50-go roku życia uważani byli za czcigodnych.
Massassi byli skutecznymi, przerażającymi i skutecznymi żołnierzami. Choć prowadzili prymitywne praktyki, byli dość rozwiniętą cywilizacją. Ich język jest związany z językiem Sithów, lecz używali też hieroglifów. Ich kultura nie posiada bardziej znaczących elementów, jak kapłani czy starsi. Jak dla Sithów, tak też dla Massassi wojna i przemoc była naturalnym porządkiem życia. Oprócz skupiania się na tym, byli też bardzo lojalni i zorganizowani. Na ślepo wykonywali rozkazy, niezależnie od tego, czy przeżyją, czy też nie. Mimo że nie byli szczególnie inteligentni, po przebytym szkoleniu potrafili bardzo dobrze przeprowadzać kompleksowe plany bitwy i utrzymywać swoje statki, jak i broń. Massassi używali alchemicznej zbroi, która mogła być wykorzystywana jako topór. W bitwie Massassi zwykle miał opiekuna, który nad nim czuwał.
Jako podgatunek rasy Sith, starożytni Massassi przypuszczalnie pochodzili z Korribanu. Około 27700 roku BBY wysiedlono ich do stolicy Imperium Sithów - Ziost. Około 7000 roku BBY, wygnani Mroczni Jedi zawładnęli ojczyzną Sithów, zjednoczyli ich i panowali jako Mroczni Lordowie Sithów. Wykorzystali oni wojowników jako wojskowych w swoich szeregach. W czasie trwania Wielkiej Wojny Nadprzestrzennej w 5000 roku BBY, Massassi okazali się groźnymi i dzikimi wojownikami, którzy walczyli z Republiką w imieniu Lordów Sithów. Podczas pewnego starcia, Naga Sadow rozkazał Massassi zatrzymać siły Republiki, a sam uciekł z pola bitwy.
Po pewnym czasie, Naga Sadow wraz z wojownikami uciekł na Yavin IV, gdzie okrutnie eksperymentował na wojownikach, a oni mimo tego nadal traktowali go jak Boga, budując ogromne świątynie i pałace na jego cześć. Ostatecznie stali się jednak prymitywnym społeczeństwem łowiecko-wojowniczym. W 3997 roku BBY, Exar Kun zmusił Massassi do budowy wielkiego kompleksu świątyń, w których przeprowadzano wszelakie magiczne obrzędy i rytuały Sithów. Choć społeczeństwo Massassi zostało zdziesiątkowane, niektórzy przeżyli. Część z nich wstąpiła do służby Nowego Imperium, a część pozostała neutralna. Ta część mogła zdecydować o swoim dalszym życiu.
Około 4200 roku BBY, Kushiban odkrył Złotą Kulę, z której nie był w stanie uratować duszy dzieci Massassich. Wielu badaczy uważa, że ten gatunek wymarł, choć jest możliwe, że niektórym osobnikom udało się przeżyć w zapomnianych rejonach Sithów. Wreszcie w 22 roku ABY, Anakin Solo i Tahiri Veila uwolnili uwięzione dusze wojowników ze Złotej Kuli.
Wróć na górę